Eftir vinnu á föstudaginn hringdi aldraður faðir minn í mig og spurði hvort að við værum ekki búin að binda á okkur gönguskóna til að labba til hans í Loðmundarfjörð! Mér fannst hann nú frekar bjartsýnn þar sem klukkan var rúmlega 4 og við búin að ákveða að fara ekki í lommann. En ég hringi í Pálma og hann er til í að fara þannig að það er ákveðið! Við fórum frá Reyðarfirði kl 20! Þetta yrði bara miðnæturganga þar sem að það var jú lengsti dagur ársins! Við lögðum af stað frá bílum okkar, upp í Krossmeladæld, kl: 22.35.

Ég var staðráðin í því að reyna ekki við hraðamet Péturs Arnar sem labbaði þarna nokkrum dögum áður. En þegar við vorum búin að labba í ca. 5 mínútur þá byrjaði að rigna.. 2 mínútum síðar vorum við komin í hörku snjóbyl þannig að við þurftum að dressa okkur betur og setja poka utanum bakpokana! Við löbbuðum í rigningu nánast alla leið í Húsavíkurskálann, en þangað vorum við komin kl. 00:15, ég var þá komin með blöðrur á tvær tær og þurfti að gera að þeim áður en lengra var haldið.Tíu mínútur í eitt lögðum við að stað frá Húsavíkurskálanum og upp Neshálsinn (sem mér fannst leiðinlega brattur). Þegar við vorum alveg að verða komin upp mættum við stóru hvítu skrímsli! Það fyrsta sem manni datt í hug var náttlega ísbjörn! En það var bara pabbi gamli, svona líka vel dressaður fyrir þetta veður.

Við vorum svo komin niður að hjólinu (sem var í Oddunum) kl. 02:15 og þá átti eftir að keyra alla leið heim í Sævarenda. Þegar þangað var komið var ég nær dauða en lífi úr kulda og þurfti öldruð móðir mín að aðstoða mig úr blauta dressinu, en líf komist í puttana á mér eftir hálfa klukkustund! Þegar við komum heim beið okkar hlaðið borð af alls konar kræsingum og haldiði ekki að foreldrar mínir hafi ekki gengið úr rúmi fyrir okkur og sváfu þau sjálf í stofunni! Svo var farið í þessa líka langþráðu og góðu sturtu og farið að sofa rúmlega 4.

Á laugardeginum var sofið út. Svo rölti ég með mömmu og pabba niður í varp en Pálmi fór á skytterí með Gísla Eysteini.

Mikið var gaman að koma loksins í varpið á þessum tíma og sjá allar kollurnar og litlu sætu ungana! Þess ber að geta að ég labbaði þrisvar niður í varp á þessum tveimur dögum, ég elska að fara þangað!  Við mamma sáum inni eftir hádegi og kjöftuðum meðan strákarnir voru eitthvað að brasa úti. Ég og Pálmi fórum svo fjórhjólarúnt á sandinum, sáum þvílíkt mikið af fugli í Króknum með fullt af ungum sem komust ekki út í sjó af því það var svo mikið brim  Svo var farið heim í kaffi og að sjálfsögðu lagði maður sig eftir það (maður leggur sig alltaf eftir hverja einustu máltíð á Sævarenda ) Eftir legginn fóru ég, pabbi og Pálmi aftur niður í varp og röltum þar einn hring.

Svo var að sjálfsögðu kvöldmatur, mamma var með niðursoðið kjöt (sem hún steikti áður en hún fór í Lommann) mikið hrikalega er það gott! En þegar maður er búinn að borða svona góðan mat þá náttlega verður maður að leggja sig  Rúmlega ellefu um kvöldið sátum við í eldhúsinu og vorum að kjafta, ég sat við gluggann og var nýlega búin að vera horfa út í varp og svona (alltaf á kíkkinu).. ég held svo áfram að kjafta en lít út um gluggann og sé þá að skyndilega stekkur allur fuglinn sem sat hinu megin við ána í burtu, ég segi pabba að þetta hafi verið eikkað skrítið og hvað haldið þið? jújú þarna var tófan komin á ferðina! pabbi stekkur af stað út að árbakkanum, hendir sér þar niður og skýtur tveimur skotum á tófuna en hittir í hvorugt skipti (það fannst Gísla Eysteini ekki leiðinlegt!) Strákarnir röltu svo upp í hóla til að kíkja eftir tófunni en við mamma fórum að sofa.

Á sunnudaginn (í gær) var líka sofið út! hehe.. Rétt fyrir matinn ákváðum við, ég, pabbi og Pálmi að rölta út í varp meðan mamma var að elda matinn. Það var alveg jafn skemmtilegt og í hin skiptin að labba þangað  Við löbbuðum út á sandabörðin og í gegnum kríuvarpið, sem ég hafði ekkert sérlega gaman að!! hehe.. en ég var með stóra spýtu sem ég sveiflaði fyrir ofan hausinn á mér. Ég var nú reyndar skömmuð fyrir það því að ég gæti lamið greyin! (ég skil ekki af hverju pabbi er svona góður vinur kríunnar, hún sem er alltaf að gogga í hausinn á honum og nær meira að segja stundum húfunni af honum!) En við sáum nokkra kríu unga og tvö sandlóu hreiður.
 

Eftir matinn varð svo að leggja sig, það styttist jú í brottför heim. Við fórum svo af stað frá Sævarenda um þrjúleytið. Við löbbuðum með pabba niður á Landsendahólinn til að athuga hvort það væri tófa í greninu en svo var ekki. Við yfirgáfum svo pabba kl. 16:20 og löbbuðum í frábæru veðri til baka. Vorum komin að bílnum okkar kl. 19:45. Sæl og ánægð keyrðum við heim á Boggann, kíktum aðeins við hjá Böggu og Bjössa. Brunuðum í Egilsstaði og komum aðeins við hjá Ollu og Ingólfi, þar sem Kjartan Óli hafði aldrei hitt neinn jafn fyndinn og mig þá stoppuðum við í smá stund þar  Vorum komin hingað heim á Reyðarfjörð um miðnætti.
Ég er búin að setja inn slatta af myndum sem við tókum í þessari frábæru ferð.

Á sunnudaginn gerði Pétur Örn sér lítið fyrir og labbaði yfir Hjálmadalsheiði, yfir í Loðmundarfjörð til að líta á útigangsmennina sem hafa verið þar síðan í byrjun maí. Að hans sögn leit fólkið vel út og hljóp ekki í felur þó að gest hafi borið að garði sem segir okkur það að þau eru ekki enn búin að gleyma hvernig annað fólk lítur út og hegðar sér  Varpið gengur mjög vel og hafa 5 tófur fallið í valinn og einn minkur
Nú.. þau hjónin eru víst ekki lengur ein í paradís heldur skaust til þeirra aðskotahlutur sem þau hafa ekki losnað við! En ég hef enga trú á öðru en að sá aðskotahlutur sé  látinn heyra það reglulega og látinn vinna fyrir matnum sínum, þessi hlutur heitir Gísli Eysteinn Helgason. Hann unir hag sínum vel þarna í Lommanum og væntir móðir hans að hann komi heim með haustinu, þegar hann verður settur í spennitreyju og píndur burt úr Lommanum
En ég ætla að leyfa myndunum, sem Pétur Örn sendi mér, að tala sínu máli. Endilega kíkið á þær í myndaalbúminu.

Mig langar til mömmu og pabba!!

Jújú, konan keypti sér hjól og allar græjur! Tek ég mig ekki bara nokkuð vel út í átfittinu?

Ef það er eitthvað sem fer í taugarnar á mér þá eru það kettir sem eru hérna útum allt!! af hverju í andskotanum (afsakið orðbragðið) er ekki lausaganga katta bönnuð alveg eins og lausaganga hunda!!! ég hef aldrei getað skilið þetta!! þessi ógeð eru mígandi og skítandi alls staðar annars staðar en heima hjá sér, sem er náttlega mjög gott fyrir eigandann!! en ef það sést hundaskítur einhver staðar sem gleymst hefur að verka verður allt brjálað! þetta er alveg stórmerkilegt! ekki nóg með að þessi kvikindi séu mígandi og skítandi alls staðar úti heldur koma þau inn um næsta glugga eins og þeir eigi bara heim þar! Mér er skapi næst að setja minkagildrur út um allt í garðinum mínum og ná þessu skepnum. Og ég er næstum því viss um að það er ekki nema brot af þeim eru eru merktir! Þar sem ég reyndi í flestum tilfellum að gera eitthvað slæmt við þessi dýr þegar þau nálgast mig hef ég ekki tekið eftir því hvort að þau séu með ól eða ekki.. Það er alveg hægt að venja ketti á að vera bundnir úti í bandi eða fara með þau í gönguferð!! Svo eru þeir drepandi fugla og unga í tíma og ótíma! það væri eitthvað sagt ef blessuð börnin okkar færu að stunda þetta.. en þetta er bara fyndið af því að kisi greyið gerði þetta og hann var svo gáfaður að færa eigandanum sínum dauðan fugl! ætli vesalings barnið yrði ekki hítt duglega og húðskammað fyrir að koma með svona til foreldra sinna!
Já eins og þið sjáið er ég mjög æst yfir kattarmálum hérna! Ef það kemur köttur inn á lóðina er ég mætt með vatnskönnu til að skvetta á þá, og mér er sama hversu mikið frost er úti (ég hef reyndar ekki náð neinum enn! en það kemur að því, aumingja kisi!)
 Jæja, núna er ég búin að gera alla hérna brjálaða en endilega tjáið ykkur um hvað ykkur finnst um þessar yndislegu skepnur.
Í tilefni af því að ég er að tala um ketti ætla ég að enda þetta blogg með myndum af mér og Bamba mínum sem er eini kötturinn sem fær ekki að finni fyrir fætinum á mér ef hann nálgast mig